Çayı çok içince insanın midesi
bozuluyor abi… Bağırsakları da düğümleniyor sanki…
Yani şimdi alengirli medikal
ukalalık sendromuna girerek herkese akıl mı öğreteyim, bilmiyorum… Kalkışta
tekerler kapanıyor ya onun gibi… Ne yersen ye midenden gitmiyor bu burulma
hissi. Bıyıklı bir Kamerun millî futbolcusu gibi abi bir
tekmeliyor ki mideni, alt üst oluyorsun.
Haberlere bakmıyorum ne zamandır…
Bakıp ne yapacağım? Anamızı ne yapmamız gerektiğiyle ilgili takkeli nasihatler mi dinleyeceğiz? “Biz yetmiş iki millete bir gözle bakıyoruz,
hepsine birden ana avrat sövüyoruz abicim.”
Elhamdülillah tespihi parmağa sarıp da herifin çenesine bi godum mu
kelkevseri okuyamadan cortlar… Ben diyom ki bu kadar çay içerken kıçıma bir
zokurmatik takayım, zokurdukça sayarız. Bence süper olur. Hatta ben diyorum ki
acaba fasulye yesem; daha hızlı döndürür
mü? Bak aklıma ne geldi?
Zokuruk gücüyle dönen rulet! Nasıl
fikir ama?
İçli, içten ve mide bulandırıcı
av hikâyeleri antolojisinin bugünkü fasikülünde gene sizlerle beraberiz.
Pencereyi açık bırakın ki sıcak bir yandan metan bir yandan havaya
uçmayalım. Çocuğuna “Yapma!” diyemeyen,
derse sidiklediği av sahasını
kaybedeceğini sanan bir türe evrimleştik biz, anasını alıp bir türlü gidemeyen büyüklerim benim… “Aman ha ne kaparsa kârdır, kapsın çocuk…”
Öyle ya ayağında yedididas,
kulağında vaypot ( Reklâma girme ticari,
bekleme yapma!) ne yapsa yeridir… Medeniyet böyle bir şey işte… “K’yı”, kaf gibi okuyunca şeddeli tespih tanesi
olacağını sanıp diz altı şort giydikten sonra hatunu çuvala sokan canım
hemşerim benim!
Önümde rulokat duruyor ama
yememem lâzım yoksa ben de kat kat olacağım, yakında… Milleti KPSS’den fazla soğutup da başımızı
derde sokmayalım şimdi. Sıksam bile 300 kelime çıkmayacak benden galiba abi,
kusura bakmayın….
Rubeyba ile Ammar’ı ben de merak
ediyorum.
Tarkmayan, sarkmayan şarkılarımızla buradayız babaanneciğim... Adam gibi bir şeyler dinleyip belki beyni de yenilersin diye bütün çabamız vatandaş! Daş daş daş... Süper ekolu, ekose bir yayın bu!
